viernes, 19 de noviembre de 2010

Happy pills

Indicaciones de Uso:
Para después de una noche loca, para cuando quieres gritar, para que sepas que lo hice sin querer, para que me muerdas a mí, para los calentones y contra los complejos tontos, contra los lunes y los lunes al sol, que aún son peores, contra los malos humos, el mal humor y todo lo malo, contra el estrés, contra cualquier pensamiento (positivo o no) sobre tu ex, contra los que siempre están en contra, contramuslo y pechuga.

Contra los rizos rebeldes sin causa.

miércoles, 10 de noviembre de 2010

Sin ti

Sola, perdida y fría.

¿Hacia dónde van los besos que no damos?
¿Hacia dónde van?

Tiempo.
... pero tengo miedo de lo que el tiempo pueda hacer.

Ojalá pudiera perdonarte. Ahora estaríamos juntos. Me habría ido contigo cuando me lo pediste. ¿pero me perdonaria a mi misma? ¿sería feliz? ¿...cuánto duraria?

No puedo evitar extrañarte. ¿Me extrañarás tu?

lunes, 1 de noviembre de 2010

Los días contados

Creo que tenemos los días contados... y no te lo he dicho.

Me duele. Me duele mucho. Podría cojer el teléfono y llamarte. Y no lo hago. Estoy aqui, esperandote. Siempre esperandote. Desde mi punto de vista, te doy la oportunidad de que intentes arreglaro, porque me has hecho daño, y lo sabes, te lo he dicho. Y tu te reiste, nunca le das importancia a nada. Y sin embargo yo me deshago por dentro.

Me llamaste cuatro veces al día siguiente, cuando viste que no aparecía. No te lo cojí. Ni ti ni a nadie. No sabía que decirte. Tengo la horrible sensación de que la próxima vez que hablemos será para decirte que estoy cansada, que no puedo más. Que lo hemos intentado y no funciona. Supongo que en aquel momento te diste cuenta de que estaba enfadada de verdad, porque no has vuelto a llamarme. Te habrás enfadado tu también.

Genial. Así no llegamos a ningún sitio. O si. Pero solo a un sitio...

Estoy cansada. Tan cansada que no se si quiero continuar. Cansada de esforzarme para que luego nada salga bien. Cansada de decirte como me siento y que para ti no parezca significar nada.

... y tengo miedo de perderte. ¿Porqué?

viernes, 2 de julio de 2010

Bons moments

Vam passar plegats tants bons moments...
et passaves el dia somrient.
Jo era feliç, tota envoltada d'aquell goig...
Però ara els dies són més freds,
l'alegria ha fugit a altres indrets.
Jo era feliç, i sé que tu ho serás.

No cal que em diguis què et passa, ho veig molt bé
sé que pateixes, i ho sento dins meu jo també.
No ploris que... somriure a tu se't dona molt, molt bé.
No podem pas fer marxa enrere i tornar a començar,
tampoc ens cal si sempre ets a temps de canviar.
Torna a somriure, ja ho veurás.

-----------------------------------------------------------------

Pasamos juntos tantos buenos momentos...
te pasabas el día sonriendo.
Yo era feliz, rodeada de aquel gozo...
Pero ahora los días son más fríos,
la alergia ha huido a otros lugares.
Yo era feliz, y sé que tú lo serás.

No hace falta que me digas qué te pasa, lo veo muy bien
sé que sufres y lo siento dentro de mi también.
No llores que... sonreir a ti se te da muy, muy bien.
No podemos dar marcha atrás y volver a empezar,
no nos hace falta si siempre estás a tiempo de cambiar.
Vuelve a sonreir, ya lo verás.

Opening de Fruits Basket.
Os la he traducido ya que la versión que me sé es en catalán.

miércoles, 30 de junio de 2010

Aquello que dejas atrás

Supongo que llega un momento en la vida de toda persona en que debe decidir seguir adelante o intentar arreglar aquello que crees que no está bien. No es que no esté bien... es que podría haber sido de otra manera. Pero las cosas no se arreglan si dos no quieren. Y cuando te pones a pensar ves que quizá ya es demasiado tarde. Ha pasado demasiado tiempo... nos hemos "dejado" demasiado... quizá es mejor dejarlo como está. Tu tienes tu vida y yo la mia. Siempre nos quedará aquella amistad. Y quiero pensar que si algún día te necesito de verdad... estarás ahí. Igual que yo quiero estarlo para ti.

Hoy nos hemos visto y todo ha sido... extraño. Aquella chispa que nos unía es tenue. Lo poco que sabemos una de la otra se sustenta en el pasado, sencillamente porque no existe un presente entre las dos.

Es triste, llámala me diréis, habla con ella... seguro que ella se siente igual que tu. Pero... ¿y si no me necesita? ¿Y si todo esto pasa porque ya no soy importante? Tiene a otra gente con la que se siente más cómoda y lo se. Entonces, ya está. Es feliz. Yo también lo soy. Y, sin embargo, sigue siendo tan triste...

Hoy va por ti y por lo que fuimos. Siempre te recordaré así.

Hoy, más que nunca, te he echado de menos.

viernes, 11 de junio de 2010

Espíritu

El espíritu no se puede aplastar ni destruir. La llama del espríritu es algo resistente, indómita, porfiada.

Espíritu.

En todos los idiomas de los Reinos, en la superficie y en la Antípoda Oscura, en todo tiempo y lugar, la palabra suena a fuerza y decisión. Es la fuerza del héroe, la madre de la resistencia y la armadura del pobre. No se puede ser aplastado ni destruido.

Extracto del libro: El exilio - R.A Salvatore

jueves, 10 de junio de 2010

Esta vez si!

A veces uno ya no sabe que pensar. Te levantas por la mañana y haces lo mismo de siempre. Nada cambia. ¿Para que? Si todo esta bien como esta. Y sin embargo... aqui me veo. Sin ganas de hacer nada, mirando sin mirar.

A veces uno ya no sabe que pensar...

¿Para que...? ... ¿Para nada? Para nada te vale una vida varada...
Hoy te toca romper la baraja! porque anclado ni subes ni bajas...
Para ser, para estar, para echar a volar... hoy te toca soltar las amarras!
¿Para qué emborracharte de olvido... si te vas a beber lo vivido?
¿Cómo que para qué? porque puedes... y sé que si quieres te sobran la alas!!

Extracto de una canción de Rosana - Para nada.

PD: Próxima parada... Irlanda! Limerick nos espera!